[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 118 تا 121 ] وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 ) إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ ( 119 ) وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 120 ) الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 121 ) ترجمه : ( 2 / 121 - 118 ) كسانى كه ز علم و دانش تهىدستند گفتند چرا خداوند با ما سخن نمىگويد يا معجزه و علامتى براى ما نمىفرستند همين طور پيشينيان از روى نادانى چنين سخنان مىگفتند دلهاى آنان در نفهمى شبيه به يكديگر است ما ادله و آيات رسالت را بيان كرديم براى كسانى كه اهل يقينند ، اى پيغمبر ما تو را به حق فرستاديم كه مردم را مژده دهى ببهشت و تهديد نمايى و بترسانى آنها را از عذاب جهنم و تو مسئول كافران كه اهل جهنم ميباشند نيستى ، هرگز يهود و نصارى از تو خشنود و راضى نمىشوند تا اينكه تابع ملت آنها گردى بگو به اينها محققا راهى كه خدا بنمايد همان راه هدايت است و اى پيغمبر اگر تو تابع هواى نفسانى آنها كردى « پس از آنكه طريق هدايت را از راه علم و يقين دريافتى » ديگر خداوند يار و ياور تو نخواهد بود ، كسانى كه به آنها كتاب عنايت نموديم و آن را آن طورى كه بايد تلاوت نمايند تلاوت كردند آنها اشخاصى ميباشند كه ايمان مىآورند به آن كتاب آسمانى و كسى كه كافر شد بكتاب خدا آنها زيان‌كارانند